Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. – Ewangelia (Mt 1,16.18-21.24a.)

19.03.2026 Mt 1,16.18-21.24a.

Pierwsze Czytanie

Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny Druga Księga Samuela 7,4-5a.12-14a.16.

Pan skierował do Natana następujące słowa:

«Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan:

„Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo.

On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki.

Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem.

Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”».

Psalm

Księga Psalmów 89(88),2-3.4-5.27.29.

Będę na wieki śpiewał o łasce Pana,

moimi ustami Twą wierność będę głosił

przez wszystkie pokolenia.

Albowiem powiedziałeś:

«Na wieki ugruntowana jest łaska»,

utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,

przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:

Twoje potomstwo utrwalę na wieki

i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».

«On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,

moim Bogiem, Opoką mojego zbawienia”.

Na wieki zachowam dla niego łaskę

i trwałe z nim będzie moje przymierze».

Drugie Czytanie

List do Rzymian 4,13.16-18.22.

Bracia: Nie od wypełnienia Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od sprawiedliwości uzyskanej przez wiarę.

I stąd to dziedzictwo zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała nienaruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich,

jak jest napisane: «Uczyniłem cię ojcem wielu narodów» przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, co nie istnieje.

On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się «ojcem wielu narodów», zgodnie z tym, co było powiedziane: «Takie będzie twoje potomstwo».

Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość.

Ewangelia

Ewangelia wg św. Mateusza 1,16.18-21.24a.

Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego.

Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.

Gdy powziął tę myśl, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło.

Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów».

Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.